Prolog

Czasem wydaję się nam, że gorzej już być nie może i wtedy okazuje się, iż jednak się mylimy. Zdążyłam się już o tym przekonać na własnej skórze. W ciągu pięciu miesięcy moje życie wywróciło o sto osiemdziesiąt stopni. Ciągłe ucieczki, strach i ukrywanie się, stawały się dla mnie coraz bardziej męczące.                          

Co było w tym najgorsze? 

W to wszystko wpakowała mnie osoba którą kochałam najbardziej. Nienawidziłam go za to wszystko, przez niego moje życie było zagrożone i na każdym rogu czekało na mnie niebezpieczeństwo. 

Do tego wszystkiego doszedł jeszcze ON, chłopak którego również nienawidziłam, co pogorszyło wszystko jeszcze bardziej. Dlaczego to wszystko musiało spotkać akurat mnie?

Jaka ja byłam wtedy głupia i ślepa! Chociaż prawdę mówiąc wciąż taka jestem. Zawsze pochopnie podejmuje decyzje a później tego żałuje. Czasami chciałam uciec od tego wszystkiego, wrócić do normalnego życia. 

Niestety wiem, że to już nie będzie możliwe.

_______

 Hej!  Mam nadzieję, że prolog chociaż trochę się Wam podoba :)

 Następne rozdziały będą dłuższe ;)

 Nikki xx